TOESPRAAK DOOR RONALD EVRARD (RONI RANKE)
BIJ DE OPENING VAN DE POEZIEDAG TE MERENDREE
OP 29 AUGUSTUS 2009
Beste Poëzievrienden,
Ooit schreef Harry Mulisch, weliswaar in een bepaalde context, dat “poëzie de gouden tong van het zwijgen” is.
Betekent dit ondermeer, dat poëzie in stilte moet gelezen of beluisterd worden; dat vooral dan de gebalde en besloten poëzie heel wat weet te verzwijgen en, in haar almaar groeiende cryptische
verschijning, slechts met veel concentratie en met veel bereidheid tot inleving kan worden benaderd en ontdekt?
Voor elke vorm van poëzie is er alvast een vlag die de lading dekt. En dat de poëzie vaak in een magisch kleed gehuld gaat, daarmee zullen wij ons blijvend moeten verzoenen, soms verwonderd, soms verward.
Eén ding staat vast: vandaag hier in Merendree zal de poëzie zich wel laten horen en u allen uitnodigen, om met haar deel te nemen aan het feest van het ten dans genodigde woord.
Hiermee zetten wij op en rond GEROLFSWAL, het literair-historisch domein van de dichter BASIEL DE CRAENE, een zeer bijzonder initiatief voort, dat ondertussen, sinds het heropstarten in 1992 een aangepast, eigen leven is gaan leiden. Initiatief dat evenwel uit respect voor de grondlegger van de
Vlaamse Poëziedagen te Merendree èn voor de vele pioniers, die de traditie aan de gang hebben gehouden,geïnspireerd blijft door het christelijk humanisme,het gedachtegoed van verdraagzaam -
heid en openheid, van een stijlvol en minzaam pluralisme.
Beste Vrienden,
In het logo van de VZW BASIEL DE CRAENE, die niet alleen om de twee jaar de Poëziedag-Merendree
met erbij horende poëziewedstrijd organiseert maar ook nog enkele andere literaire bijeen komsten,
in dat logo staat vermeld: “Poëzie, sprong in het oneindige”.
Met de poëzie nemen wij afstand van het alledaagse, zeilen wij ver weg van het gewone, het voorspelbare, het voor de hand liggende. Poëzie: meer dan taal, meer dan logische expressie. Poëzie:
de dichter in gesprek met zichzelf, gesprek dat afgeluisterd wordt door de lezer, die vaak heel wat moeite heeft om het verhaal te volgen. Poëzie: een dubbele ontdekkingstocht – eerst gaat de dichter
op zoek, dan volgt de lezer het spoor en speurt naar wat er voor hem te vinden valt.
Dat wij hier in het schilderachtige Merendree de gelegenheid krijgen om de grenzen van het alledaags lawaai en het haastig gedoe te verleggen, is niet alleen een voorrecht maar ook een wel-
gekomen rustpunt. Dichters en dichteressen, vooral zij dan, mogen zich blijven herinneren dat zij er
ooit in Merendree bij waren!
Roni Ranke
Voorzitter van de Werkgroep Merendree